2 lutego, 2026

zaraza ziemniaczana

Zaraza ziemniaczana, znana również jako zaraza late blight, to choroba roślin wywoływana przez grzybopodobny organizm patogeniczny z rodzaju Phytophthora. Jest to jedna z najgroźniejszych chorób, które mogą dotknąć uprawy ziemniaków i pomidorów, powodując znaczne straty w plonach. Zaraza ziemniaczana po raz pierwszy została opisana w XIX wieku, kiedy to w Irlandii wywołała wielką klęskę głodu, znaną jako Wielka Głód, co miało ogromne konsekwencje społeczne i ekonomiczne.

Patogen, odpowiedzialny za tę chorobę, rozwija się w warunkach wilgotnych i chłodnych, co sprawia, że jest szczególnie niebezpieczny w okresach intensywnych opadów deszczu oraz przy wysokiej wilgotności powietrza. Objawy zarazy ziemniaczanej obejmują brązowe plamy na liściach, które szybko się powiększają, oraz zasychanie całych roślin. W warunkach sprzyjających rozwojowi choroby, patogen może również infekować bulwy, co prowadzi do ich gnilnych zmian.

Aby skutecznie zarządzać zarazą ziemniaczaną, rolnicy stosują różne metody ochrony roślin. Należy do nich stosowanie fungicydów, które hamują rozwój patogenu oraz wprowadzenie odmian ziemniaków odpornych na zarazę. Ważnym elementem walki z tą chorobą jest również odpowiednie przygotowanie gleby oraz dbałość o zdrowotność roślin, co obejmuje m.in. unikanie zbyt gęstego sadzenia i zapewnienie odpowiedniej cyrkulacji powietrza.

Edukacja rolników i zwiększenie świadomości na temat zarazy ziemniaczanej są kluczowe w zapobieganiu jej rozprzestrzenieniu. Współczesne metody monitorowania zdrowia upraw oraz prognozowania warunków sprzyjających rozwojowi choroby umożliwiają wczesne reagowanie i podejmowanie działań ochronnych. Zaraza ziemniaczana to poważne zagrożenie dla produkcji rolniczej, dlatego jej kontrola i zarządzanie są istotnymi elementami współczesnego rolnictwa.